ZNAKI I CUDA
        PRAWDZIWE CZY FAŁSZYWE  

Na przestrzeni ostatnich dwóch dekad, można zaobserwować nieustanny wysyp, charyzmatycznych cudotwórców i uzdrowicieli we wszystkich kościołach chrześcijańskich, nawet tych tradycyjnych. Jest wśród nich nawet grupa bardzo ''odważnych'' śmiałków, którzy twierdzą, że dar uzdrawiania, czynienia cudów i prorokowania można posiąść, poznając pewien znany im klucz. Za odpłatą, organizują oni różne szkoły uzdrawiania lub prorokowania i kursy, które mają wynieść uczestników na duchowe wyżyny i zapewnić im nieograniczony dostęp do ''Bożej mocy''. Biblia pokazuje jednak bardzo jasno, że wszelkie zjawiska ponadnaturalne, są zawsze działaniem Bożym albo działaniem demonicznym, ponieważ żaden człowiek, sam z siebie, nie jest w stanie czynić takich rzeczy.

 

Biblia uczy nas, żeby wszelkie zjawiska nadprzyrodzone i proroctwa mające miejsce w kościołach, analizować i rozpatrywać w świetle Bożego Słowa (1Kor 14:29), i ostrzega nas, że czasy końca będą szczególnie nacechowane falą fałszywych znaków i cudów, które wielu ludzi zaprowadzą do piekła.

 

Najczęściej pojawiające się dzisiaj manifestacje, to: padanie pod mocą, złoty lub srebrny pył i święty śmiech. Jeżeli jesteś świadkiem takiego zjawiska, to zawsze powinieneś przyłożyć do niego biblijną miarę i sprawdzić, co o takim zdarzeniu mówi Biblia? Najprostszy sposób na identyfikację autora takich znaków, to odpowiedzenie sobie na kilka prostych pytań dotyczących zaistniałych zjawisk.

  1. Czy robił to Jezus?
  2. Czy robili to apostołowie?
  3. Kim jest, jak żyje i jakie nauki głosi cudotwórca?
  4. W jakich okolicznościach zaistniały znaki i kogo dotknęły?
  5. Czy widocznie zmieniły życie ludzi czy tylko wzbudziły emocje?
  6. Czy to zdarzenie zbliża ludzi do Jezusa i do prawdy Bożego Słowa,
    czy do cudotwórcy i głoszonych przez niego nauk?

W przypadku omawianych zjawisk, koniecznie sprawdź w Biblii:

  1. Kto upadł na plecy lub padł jak martwy, pod Bożą mocą.
  2. Czy Pan Jezus lub apostołowie kiedykolwiek powalali ludzi na podłogę.
  3. Czy Pan Jezus albo któryś z apostołów, został kiedykolwiek w ten sposób powalony.
  4. Czy Biblia mówi coś o złotym lub srebrnym pyle lub tzw. świętym śmiechu.

 

W Starym Testamencie na wznak upadł tylko kapłan Heli. Zgodnie z zapowiedzią, był to Boży sąd na Helim, za tolerowanie bezbożności swoich synów (1Sam 4:18). W Nowym Testamencie upadli słudzy faryzeuszy którzy przyszli pojmać Pana Jezusa, gdy Jezus rzekł do nich Ja Jestem. (J 18:6), szukający ludzkiej chwały Ananiasz i Safira (Dz 5) i oślepiony Saul, kiedy prześladował Kościół.

 

Należy też dodać, że ''upadanie w duchu'' jest manifestacją, która ma miejsce wyłącznie podczas głoszenia niebiblijnych nauk Ruchu Wiary i Nowej Reformacji Apostolskiej. Takie rzeczy dzieją się też na maryjnych mszach uzdrowieniowych w Medjugorie i katolickich mszach charyzmatycznych. Jednak nigdy nie widziałem, aby miały one miejsce na spotkaniach jakichkolwiek zdrowych społeczności, zakorzenionych Bożym Słowie. Dlatego z powyższymi sytuacjami czytelnie współgrają również poniższe fragmenty mówiące o upadaniu.

Sprawiedliwość toruje nienagannemu drogę, lecz bezbożny upada wskutek swej złości (Prz 11:5).
Kto jest mądry, niech to zrozumie, a kto rozumny, niech to pozna; gdyż drogi Pana są proste, sprawiedliwi nimi chodzą, lecz bezbożni na nich upadają (Oz 14:9). Gdzie nie ma dobrej rady, tam lud upada, gdzie wielu radców, tam jest wybawienie (Prz 11:14).

...kapłan i prorok chwieją się od mocnego napoju, są zmożeni winem, zataczają się od mocnego napoju, chwieją się podczas prorokowania i zataczają się podczas wyrokowania. Bo wszystkie stoły aż do ostatniego miejsca są pełne ich plugawych wymiocin. (13): Dlatego dojdzie ich słowo Pana: Przepis za przepisem, nakaz za nakazem, trochę tu, trochę tam, aby idąc padli na wznak i potłukli się, uwikłali się i zostali usidleni. (Iz 28:7-8; 13)

Natomiast tzw złoty pył można odnieść tylko do dwóch miejsc Słowa Bożego, bo tylko one mówią o złotym pyle i o pyle lecącym z nieba. Pasują one idealnie do charyzmatycznych koncepcji duchowych i nauk Ruchu Wiary, gdyż większość z nich, to nic innego jak pożądliwość ciała, pycha życia i kult mamony, czyli wiara w moc złotego cielca. Tacy ludzie bardzo nie lubią słuchać głosu Pana.

Mojżesz wziął (złotego) cielca którego sobie zrobili, spalił go w ogniu, starł na pył, wsypał do wody i dał ją wypić synom izraelskim. (2Moj 32:20). Lecz jeżeli nie usłuchasz głosu Pana, Boga twego, i nie będziesz pilnie spełniał wszystkich jego przykazań i ustaw jego, które ja ci dziś nadaję, to przyjdą na ciebie te wszystkie przekleństwa i dosięgną cię. (.....): Pan sprawi, że deszczem twojej ziemi będzie proch i pył, który będzie na ciebie padać z nieba, aż zginiesz. (5Moj 28:15 i 24)

BIBLIJNE OSTRZEŻENIE
PRZED CUDOTWÓRCAMI W CZASACH OSTATECZNYCH

I gdyby wam ktoś powiedział: Oto tu jest Chrystus, oto tam, nie wierzcie; powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą znaki i cuda aby, o ile można, zwieść i wybranych. Wtedy przypomnicie sobie, że przepowiedziałem wam to wszystko. (Mt 24:23-24)

Wbrew pozorom, użyte tutaj słowo ''chrystus'', nie mówi o zbawicielu. W grece, słowo christos znaczy namaszczony lub pomazaniec. Rzeczywisty kontekst tego fragmentu jest taki:

''Gdyby ktoś wam powiedział, że tutaj jest pomazaniec lub tam, to nie wierzcie.
Bowiem (pod koniec czasów) powstaną fałszywi pomazańcy i fałszywi prorocy,
którzy będą dawać wam znaki i czynić cuda aby zwieść, jeśli możliwe to i wybranych''

W wielu innych fragmentach, Biblia pokazuje nam ludzi, poruszających się pośród chrześcijan, ale będących narzędziem demonów. Oni czasami mówią prawdę, aby zdobyć zaufanie dzieci Bożych.

A gdy szliśmy na modlitwę, zdarzyło się, że spotkała nas pewna dziewczyna, która miała ducha wieszczego, a która przez swoje wróżby przynosiła wielki zysk swojemu Panu. Ta, idąc za Pawłem i za nami, wołała: Ci ludzie są sługami Boga Najwyższego i zwiastują wam drogę zbawienia, i czyniła tak przez wiele dni. Wreszcie znękany Paweł, zwrócił się do ducha który przez nią przemawiał, i rzekł: Rozkazuję ci w imieniu Jezusa Chrystusa, żebyś z niej wyszedł. (kontekst Dz 16:16-18)

A był w mieście od jakiegoś czasu pewien mąż, imieniem Szymon, który zajmował się czarnoksięstwem i wprawiał w zachwyt lud Samarii, podając się za kogoś wielkiego. A wszyscy, mali i wielcy, liczyli się z nim, mówiąc: Ten człowiek to moc Boża, która nazywa sie Wielka. Liczyli się z nim dlatego, że od dłuższego czasu wprawiał ich w zachwyt magicznymi sztukami. (....) Nawet i sam Szymon uwierzył ewangelii, a gdy został ochrzczony trzymał się Filipa. Widząc wielkie znaki i cuda, jakie działy się za sprawą apostołów, był pełen zachwytu. (...)

Gdy Szymon spostrzegł, że Duch jest udzielany poprzez nakładanie rąk apostołów, przyniósł im pieniądze i powiedział: Dajcie i mnie tą moc, aby ten na kogo nałożę ręce, też otrzymał Ducha Świętego. A Piotr rzekł do niego: Niech zginą wraz z tobą twoje pieniądze, bo mniemasz, iż za pieniądze można nabyć Boży dar. Co się tyczy tej sprawy, to nie masz w niej ani cząstki, ani udziału, gdyż twoje serce nie jest szczere wobec Boga. (kontekst Dz 8:9-11 .. 13 ...18-21)

Pomimo chrztu i przyłączenia się do Kościoła, tym czarnoksiężnikiem nadal kierowały nieczyste motywacje. On się nie upamiętał z miłości do pieniędzy i żądzy ludzkiej chwały. On miał zamiar na tym zarabiać i tworzyć kult własnej osoby - tak jak wielu fałszywych nauczycieli i proroków dzisiaj. Dzisiaj również, bardzo wielu nieszczerych ludzi mniema, że za pieniądze można nabyć Boży dar i zapisuje się do szkół uzdrawiania lub prorokowania, prowadzonych przez współczesnych Szymonów.

….spotkali też pewnego czarnoksiężnika, fałszywego proroka, żyda o imieniu Bar-Jezus, który należał do otoczenia prokonsula Sergiusza Pawła - człowieka rozumnego, który przywoławszy Barnabę i Saula, pragnął słuchać Słowa Bożego. Lecz ten czarnoksiężnik - Elymas, brzmi jego imię po grecku - wystąpił przeciw nim, starając się odwrócić prokonsula od wiary. Paweł, napełniony Duchem Świętym, utkwił w nim wzrok i rzekł: Ty pełen wszelkiego oszukaństwa i przewrotności synu diabelski i nieprzyjacielu wszelkiej sprawiedliwości! Nie zaprzestaniesz ty wykrzywiać prostych dróg Pańskich? Oto teraz zaciąży na tobie ręka Pańska i do pewnego czasu będziesz ślepy i nie ujrzysz słońca. I natychmiast ogarnął go mrok i ciemność, a chodząc wokoło szukał kogoś, kto by go poprowadził za rękę. (kontekst Dz 13:6-11)

Boże cuda zawsze mają swój niezmienny charakter i cel, odmienny jednak od cudów demonicznych. Boży sługa nigdy nie będzie robił z cudu widowiska. Nie będzie przekonywał widzów do swojej mocy ani skupiał na sobie uwagi i odbierał chwały od ludzi. Gdy Bóg czyni jakiś cud, co widać nawet w powyższym wersecie, to Boży sługa wypowiada tylko słowo od Pana i dzieje się to, co zapowiedział Bóg. Boże cuda zawsze przynoszą, potwierdzone medycznie uzdrowienie, wskrzeszenie umarłego lub zaopatrzenie, jednak czasami, jak w przypadku rodziny Heliego, Achaba, Ananiasza i Safiry bądź Elimasa, również i Boży sąd. Żaden sługa Boży nie pozwoli rozwieszać afiszy ze swoim nazwiskiem, o treści: ''dziś wieczorem bedzie czynił cuda, prorokował i uzdrawiał każdego kto chce'' - tak jak to ma dzisiaj miejsce w zborach charyzmatycznych. Boży sługa pójdzie prosto do osoby, do której wysyła go Bóg, aby zanieść mu Boże Słowo, które wyda owoc widoczny dla wszystkich. Tam gdzie działa Bóg, nie trzeba nikogo przekonywać, ani organizować widowisk. Boży słudzy, będą zawsze kierować ludzi do biblijnego Jezusa, do Bożego Słowa i zdrowej społeczności. Będą mówić tylko tak jak Boże Słowo, a sami zawsze pozostaną w cieniu. Boży sługa nie będzie zachęcał ludzi do szukania znaków i cudów, ale wyłącznie do świętego życia i szukania Bożej woli.

CUDA CZY ILUZJE

A był w mieście pewien mąż imieniem Szymon, który zajmował się czarnoksięstwem i wprawiał lud Samarii w zachwyt, podając się za kogoś wielkiego. A wszyscy, mali i wielcy, liczyli się z nim, mówiąc: Ten człowiek to wielka moc Boża. Liczyli się zaś z nim dlatego, że od dłuższego czasu wprawiał ich w zachwyt magicznymi sztukami (Dz 8:9-11).

Pseudonamaszczeni pseudoprorocy, tacy jak ów Szymon, tworzą iluzje wprawiające ludzi w zachwyt. Powyższy fragment pokazuje, że celem takich osób nie jest pełnienie Bożej woli ani usługiwanie innym, lecz zadowalanie widzów, aby kreować własny wizerunek i czerpać z tego zysk. Zauważ, że on mówił o sobie fałszywe świadectwo, podając się za kogoś wielkiego - kim nie był, a wszyscy nieodrodzeni ludzie byli pewni, że przez tego człowieka działa Bóg, i mówili, że to wielka moc Boża.

 

Ten czarownik, tak samo jak fałszywi cudotwórcy dzisiaj, poruszał się po całej Samarii i wprawiał w zachwyt wszystkich Samarytan, czyli odstępczą część Izraela, która wbrew Bożemu zakazowi, zmieszała się z poganami i przyjęła ich wierzenia. Samarytanie byli w Izraelu odstępczym kościołem. Dlaczego tylko pośród Samarytan? ... bo wśród Bożego ludu został by natychmiast zdemaskowany.

 

WILKI DRAPIEŻNE

... po moim odejściu wejdą między was wilki drapieżne, nie oszczędzając trzody,
a nawet spomiędzy was samych powstaną mężowie mówiący rzeczy przewrotne
aby pociągnąć uczniów za sobą. (Dz 20:29-30)

W ewangelii Mateusza 24:23 napisano, że fałszywi cudotwórcy ''zostaną wzbudzeni''. Wzbudzi ich szatan, bo on wyprosił sobie, aby przesiać nas jak pszenicę (Łk 22:31). Natomiast w poniższym fragmencie (2Tes 2:9-12) napisano, po co oni zostali wzbudzeni, kto za nimi pójdzie i dlaczego.

A ów niegodziwiec przyjdzie za sprawą szatana z wszelką mocą, wśród znaków i rzekomych cudów, i wśród wszelkich podstępnych oszustw wobec tych, którzy mają zginąć, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, która mogła ich zbawić. I dlatego Bóg zsyła na nich ostry obłęd, tak iż wierzą kłamstwu, aby osądzeni zostali wszyscy którzy nie uwierzyli prawdzie, bo znaleźli upodobanie w nieprawości. (kontekst 2Tes 2:9-12)

W wersecie Dz 20:29-30 czytamy o ludziach mówiących rzeczy przewrotne, czyli manipulujących swoimi słuchaczami, aby pociągnąć ich za sobą. Pociągnąć za sobą, znaczy odciągnąć od Chrystusa i podporządkować sobie. Dzisiaj można spotkać bardzo wielu ''chrześcijańskich liderów'', którzy niczym wschodni guru, wiążą ludzi i żądają od nich bezwzględnej lojalności i czci. W powyższym fragmencie czytamy, że tacy ludzie przychodzą za sprawą szatana, aby:

  1. Aby oszukać tych, którzy nie przyjęli miłości prawdy, która mogła ich zbawić.
  2. Aby zostali osądzeni wszyscy którzy nie uwierzyli prawdzie.
  3. Aby poszli za nimi wszyscy którzy znaleźli upodobanie w nieprawości.

My jednak dziękujemy Bogu zawsze za was, braci umiłowanych przez Pana, że Bóg wybrał was od początku ku zbawieniu, przez Ducha który uświęca i przez wiarę w prawdę. Do tego też powołał was przez ewangelię, którą głosimy, abyście dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Przeto, bracia, trwajcie niewzruszenie i trzymajcie się przekazanej wam nauki apostolskiej, której nauczyliście się czy to przez mowę, czy przez list nasz. A sam Pan nasz Jezus Chrystus i Bóg, Ojciec nasz, który nas umiłował i dał nam pocieszenie wieczne, i dobrą nadzieję z łaski, niech pocieszy serca wasze i utwierdzi was we wszelkim dobrym uczynku i w dobrym słowie. (2Tes 2:13-17)

Kto ma uszy niechaj słucha.

 

 

Na temat odstępstwa, fałszywych proroków i nauczycieli, mówią również poniższe teksty:

 

CUDOTWÓRCA CZY KOSIARZ UMYSŁÓW

ABRAKADABRA - MODLITWA NAJEMNEGO ILUZJONISTY

POMIĘDZY PRAWDĄ A OKULTYZMEM

SŁUGA PANA CZY DUCH ANTYCHRYSTA

APOSTAZJA CZYLI ODEJŚCIE OD WIARY

 

 

 

 

 

 

 


ZNAKI I CUDA – PRAWDZIWE CZY FAŁSZYWE


Na przestrzeni ostatnich dwóch dekad, można zaobserwować wysyp, charyzmatycznych cudotwórców i uzdrowicieli we wszystkich kościołach chrześcijańskich, nawet tych tradycyjnych. Jest wśród nich nawet grupa bardzo ''odważnych'' ludzi którzy twierdzą, że uzdrawiania, czynienia cudów i prorokowania można się nauczyć. Za odpłatą, organizują oni różne szkoły uzdrawiania lub prorokowania i kursy, które mają wynieść uczestników na duchowe wyżyny i zapewnić im jeszcze większy dostęp do ''Bożej mocy''.
Biblia pokazuje jednak bardzo jasno, że wszelkie zjawiska ponad naturalne, są zawsze działaniem Bożym albo działaniem demonicznym, ponieważ żaden człowiek, sam z siebie, nie potrafi takich rzeczy czynić.

Biblia uczy, żeby wszelkie zjawiska nadprzyrodzone i proroctwa mające miejsce w kościołach, analizować
i rozpatrywać w świetle Słowa Bożego (1Kor 14:29). Jest to aktualne szczególnie w dzisiejszych czasach,
co do których jesteśmy wielokrotnie ostrzegani, przed różnymi twórcami fałszywych znaków i cudów.

Dzisiaj, najczęściej pojawiające się znaki i cuda to: padanie pod mocą, złoty lub srebrny pył i święty śmiech. Jeżeli jesteś świadkiem takiego ''cudu'', to zawsze powinieneś przyłożyć do niego biblijną miarę, i w prosty sposób sprawdzić czy o takim samym zdarzeniu mówi Biblia? Najprostszy test na zbadanie pochodzenia takich ''cudów'', to odpowiedzenie sobie na kilka prostych pytań dotyczących takich zjawisk: W jakich okolicznościach zaistniało i kogo dotyczyło? Jak zmieniło to życie tego człowieka? Czy to samo robił Jezus i czy to samo robili apostołowie? Do kogo zbliżył, takiego człowieka ten cud - do Jezusa czy do cudotwórcy? Jakie nauki głosi cudotwórca? W przypadku współczesnych zjawisk, będą to następujące pytania:

  1. Kto w biblii upadł na plecy lub padł jak martwy, pod Bożą mocą.

  2. Czy Pan Jezus lub apostołowie kiedykolwiek powalali ludzi w ten sposób.

  3. Czy Pan Jezus albo któryś z apostołów, został przez kogoś w ten sposób powalony.

  4. Nauczyciele Ruchu Wiary mówią też o spadającym na nich ''złotym pyle i świętym śmiechu''.

 

W Starym Testamencie na wznak upadł tylko kapłan Heli. Zgodnie z zapowiedzią, był to Boży sąd na Helim, za tolerowanie bezbożności swoich synów (1Sam 4:18). W Nowym Testamencie upadli słudzy faryzeuszy którzy przyszli pojmać Pana Jezusa, gdy Pan Jezus rzekł do nich Ja Jestem. (J 18:6), Ananiasz i Safira (Dz 5) i oślepiony Saul, prześladujący Kościół, gdy zobaczył Jezusa. Nie ma w tym gronie nikogo trwającego w prawdzie. Z powyższymi sytuacjami czytelnie współgrają również poniższe fragmenty mówiące o upadaniu.

 

Sprawiedliwość toruje nienagannemu drogę, lecz bezbożny upada wskutek swej złości (Prz 11:5).

Gdy nie ma umiejętnego kierownictwa, naród upada; lecz gdzie jest wielu doradców, tam jest bezpieczeństwo (Prz 11:14). Kto jest mądry, niech to zrozumie, kto rozumny, niech to pozna; gdyż drogi Pana są proste, sprawiedliwi nimi chodzą, lecz bezbożni na nich upadają. (Oz 14:9)

 

...kapłan i prorok chwieją się od mocnego napoju, są zmożeni winem, zataczają się od mocnego napoju, chwieją się podczas prorokowania i zataczają się podczas wyrokowania. Bo wszystkie stoły aż do ostatniego miejsca są pełne ich plugawych wymiocin. Kogóż to chcecie uczyć poznania i komu tłumaczyć objawienie? Czy odwykłym od mleka i odstawionym od piersi? Bo paple przepis za przepisem, przepis za przepisem, nakaz za nakazem, nakaz za nakazem, trochę tu, trochę tam. (.... 13): Dlatego dojdzie ich słowo Pana: Przepis za przepisem, przepis za przepisem, nakaz za nakazem, nakaz na nakazem, trochę tu, trochę tam - aby idąc padli na wznak i potłukli się, uwikłali się i zostali złapani (we własne sidła). (Iz 28:8-10 i 13)

 

Natomiast tzw złoty pył można odnieść tylko do dwóch miejsc Słowa Bożego, bo tylko te miejsca mówią
o złotym pyle i pyle z nieba. Te wersety idealnie pasują do charyzmatycznych koncepcji duchowych i nauk Ruchu Wiary, gdyż większość tych nauk, to nic innego jak pożądliwość ciała, pycha życia i kult mamony, czyli wiara w moc złotego cielca. Tacy ludzie bardzo nie lubią słuchać głosu Pana.


Potem (Mojżesz) wziął cielca, którego sobie zrobili (synowie Izraela), spalił go w ogniu, starł na pył,
wsypał do wody i dał ją wypić synom izraelskim. (2Moj 32:20). Lecz jeżeli nie usłuchasz głosu Pana,
Boga twego, i nie będziesz pilnie spełniał wszystkich jego przykazań i ustaw jego, które ja ci dziś nadaję,
to przyjdą na ciebie te wszystkie przekleństwa i dosięgną cię. (.....): Pan sprawi, że deszczem twojej ziemi
będzie proch i pył. Padać będzie na ciebie z nieba, aż zginiesz. (5Moj 28:15 i 24)

 

BIBLIJNE OSTRZEŻENIE PRZED CUDOTWÓRCAMI XX WIEKU

 


Biblia w wielu miejscach ostrzega nas przed fałszywymi cudotwórcami i prorokami w czasach ostatecznych.

 

I gdyby wam ktoś powiedział: Oto tu jest Chrystus, oto tam, nie wierzcie; powstaną bowiem
fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą znaki i cuda aby, o ile można, zwieść i wybranych.
Wtedy przypomnicie sobie, że przepowiedziałem wam to wszystko. (kont. Mk 13:21-23; Mt 24:23-24)

 

Wbrew pozorom, użyte tutaj słowa ''chrystus i mesjasze'', nie odnoszą się do Jezusa, jak np. Syn człowieczy.
W grece, słowo
christos znaczy namaszczony, i nie zawsze odnosi się ono do mężów Bożych.

W oryginale, kontekst tego fragmentu brzmi tak:

 

''Gdyby ktoś wam powiedział, tu jest pomazaniec lub tam, to nie wierzcie. Powstaną bowiem pseudopomazańcy i pseudoprorocy, i będą dawać znaki i cuda aby odwodzić, jeśli możliwe i wybranych''.

 

W wielu innych fragmentach, Biblia pokazuje nam ludzi, poruszających się pośród chrześcijan, jednak będących narzędziem demonów. Oni też czasami mówili prawdę, aby zdobyć zaufanie dzieci Bożych.

 

A gdy szliśmy na modlitwę, zdarzyło się, że spotkała nas pewna dziewczyna, która miała ducha wieszczego, a która przez swoje wróżby przynosiła wielki zysk swojemu Panu. Ta, idąc za Pawłem i za nami, wołała:
Ci ludzie są sługami Boga Najwyższego i zwiastują wam drogę zbawienia, i czyniła to przez wiele dni.
Wreszcie znękany Paweł, zwrócił się do ducha który przez nią mówił, i rzekł:
Rozkazuję ci w imieniu Jezusa Chrystusa, żebyś z niej wyszedł. (kontekst Dz 16:16-18)

 

A był w mieście od jakiegoś czasu pewien mąż, imieniem Szymon, który zajmował się czarnoksięstwem i wprawiał w zachwyt lud Samarii, podając się za kogoś wielkiego. A wszyscy, mali i wielcy, liczyli się z nim, mówiąc: Ten człowiek to moc Boża, która nazywa sie Wielka. Liczyli się z nim dlatego, że od dłuższego czasu wprawiał ich w zachwyt magicznymi sztukami. (....): Nawet i sam Szymon uwierzył ewangelii,
a gdy został ochrzczony, trzymał się Filipa. A widząc wielkie znaki i cuda, jakie działy się za sprawą apostołów, był pełen zachwytu. (...): Gdy Szymon spostrzegł, że Duch jest udzielany przez nakładanie rąk apostołów, przyniósł im pieniądze i powiedział: Dajcie i mnie tą moc, aby ten, na kogo ręce włożę,
też otrzymał Ducha Świętego. A Piotr rzekł do niego: Niech zginą wraz z tobą pieniądze twoje, żeś mniemał, iż za pieniądze można nabyć dar Boży. Co się tyczy tej sprawy, to nie masz w niej ani cząstki ani udziału,
gdyż twoje serce nie jest szczere wobec Boga. (kontekst Dz 8:9-11 .. 13 ...18-21)

 

Tym czarnoksiężnikiem, pomimo jego chrztu i przyłączenia się do Kościoła, kierowały nadal złe motywacje.
On chciał na tym zarabiać i tworzyć kult własnej osoby - tak jak wielu fałszywych nauczycieli dzisiaj.

 

.spotkali też pewnego czarnoksiężnika, fałszywego proroka, żyda o imieniu Bar-Jezus, który należał do otoczenia prokonsula Sergiusza Pawła - człowieka rozumnego, który przywoławszy Barnabę i Saula, pragnął słuchać Słowa Bożego. Lecz wtedy ten czarnoksiężnik Elymas - bo tak brzmi jego imię po grecku - wystąpił przeciw nim, starając się odwrócić prokonsula od (prawdziwej) wiary. Paweł, napełniony Duchem Świętym, utkwił w nim wzrok i rzekł: O, ty pełny wszelkiego oszukaństwa i wszelkiej przewrotności synu diabelski
i nieprzyjacielu wszelkiej sprawiedliwości !!! Nie zaprzestaniesz ty wykrzywiać prostych dróg Pańskich? Oto teraz zaciąży na tobie ręka Pańska i do pewnego czasu będziesz ślepy i nie ujrzysz słońca. I natychmiast ogarnął go mrok i ciemność, a chodząc wokoło, szukał, kto by go prowadził za rękę. (kontekst Dz 13:6-11)


Boże cuda zawsze mają swój niezmienny charakter i cel, odmienny jednak od cudów demonicznych. Boży sługa
nigdy nie będzie robił z cudu widowiska. Nie będzie on też przekonywał widzów do swojej mocy, skupiał uwagi na sobie ani odbierał zaszczytów i chwały od ludzi. Gdy Bóg czyni jakiś cud, co widać nawet w powyższym wersecie, to Boży sługa wypowiada tylko słowo od Pana i dzieje się tak, jak Bóg powiedział. Boże cuda natychmiast przynoszą, potwierdzone medycznie uzdrowienia, wskrzeszenia lub zaopatrzenie,
ale czasami, jak w przypadku Ananiasza i Safiry bądź Elimasa, również i sąd Boży.

 

Żaden Boży sługa nie powie, przyjdźcie do mnie, bo teraz będę robił cuda, prorokował lub uzdrawiał każdego, kto tego chce – tak jak to ma miejsce w zborach charyzmatycznych. Boży sługa pójdzie do osoby, do której wysyła go Bóg i przyniesie to widoczny dla wszystkich owoc w życiu takiej osoby.

 

CUDA CZY ILUZJE

 

 

A był w mieście pewien mąż imieniem Szymon, który zajmował się czarnoksięstwem i wprawiał lud Samarii w zachwyt, podając się za kogoś wielkiego. A wszyscy, mali i wielcy, liczyli się z nim, mówiąc:
Ten człowiek to moc Boża, która się nazywa Wielka. Liczyli się zaś z nim dlatego, że od dłuższego czasu wprawiał ich w zachwyt magicznymi sztukami (Dz 8:9-11).

 

Pseudochrystusowie i pseudoprorocy, tacy jak ów Szymon, tworzą iluzje wprawiające ludzi w zachwyt.

Jak widać w powyższym fragmencie, celem takich osób nie jest pełnienie Bożej woli ani usługiwanie, lecz otumanianie ludzi, aby budować własny wizerunek i czerpać z tego zysk. Zauważ, że on sam podawał się za kogoś wielkiego, czyli sam sobie wystawiał fikcyjne świadectwo, a nieodrodzeni ludzie byli pewni, że przez tego człowieka działa Bóg i mówili: Ten człowiek to moc Boża.

 

W kościołach charyzmatycznych, prawie zawsze przedstawia się takich iluzjonistów jako namaszczonych i wielkich mężów Bożych, od wielu lat działających tu i tam. Zauważ, że ten czarownik poruszał się po całej Samarii i wprawiał w zachwyt wszystkich Samarytan, czyli odstępczą część Izraela, która zmieszała się, wbrew Bożemu zakazowi z poganami i z ich wierzeniami. Samarytanie symbolizują tu odstępczy kościół.

 

Zauważ też, że w oryginale napisano, że fałszywi cudotwórcy ''zostaną wzbudzeni''. Wskazuje to na fakt,
że stanie się tak za Bożym przyzwoleniem, aby dokonać oddzielenia pszenicy od kąkolu. Natomiast w
poniższym fragmencie (2Tes 2:9-12) napisano, po co oni zostali wzbudzeni, kto za nimi pójdzie i dlaczego.

 

A ów niegodziwiec przyjdzie za sprawą szatana z wszelką mocą, wśród znaków i rzekomych cudów,
i wśród wszelkich podstępnych oszustw wobec tych, którzy mają zginąć, ponieważ nie przyjęli miłości prawdy, która mogła ich zbawić. I dlatego Bóg zsyła na nich ostry obłęd, tak iż wierzą kłamstwu, aby zostali osądzeni wszyscy którzy nie uwierzyli prawdzie, bo znaleźli upodobanie w nieprawości.

 

My jednak dziękujemy Bogu zawsze za was, braci umiłowanych przez Pana, że Bóg wybrał was od początku ku zbawieniu, przez Ducha który uświęca i przez wiarę w prawdę. Do tego też powołał was przez ewangelię, którą głosimy, abyście dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa. Przeto, bracia, trwajcie niewzruszenie i trzymajcie się przekazanej wam nauki apostolskiej, której nauczyliście się czy to przez mowę, czy przez list nasz. A sam Pan nasz Jezus Chrystus i Bóg, Ojciec nasz, który nas umiłował i dał nam pocieszenie wieczne, i dobrą nadzieję z łaski, niech pocieszy serca wasze i utwierdzi was we wszelkim dobrym uczynku i w dobrym słowie. (kontekst 2Tes 2:9-17)

 

Kto ma uszy niechaj słucha.

 

 

Na temat odstępstwa od prawdy, fałszywych proroków i nauczycieli, polecam również poniższe teksty:

 

 

ABRAKADABRA - MODLITWA NAJEMNEGO ILUZJONISTY

 

FLAGI W KOŚCIOŁACH CZY SKRZYDŁA IZYDY

 

UWAGA LABIRYNT

 

POMIĘDZY PRAWDĄ A OKULTYZMEM

 

SŁUGA PANA CZY DUCH ANTYCHRYSTA

 

APOSTAZJA CZYLI ODEJŚCIE OD WIARY

 

ODSTĘPSTWO CZY PRZEBUDZENIE

 

 

 

www.chlebznieba.pl

wyświetl autora ....  
wyświetl temat ....  

No documents found.

wg DATY KLIKAJĄC NA TEN NAPIS WYŚWIETLISZ TYTUŁY wg ALFABETU wg AUTORA